این نظر توسط : پارسا   درتاريخ: آذر ۲۸م, ۱۳۹۰ در ۸:۰۶ ق.ظ    نوشته شده است.

بسم الله
آغاز سخـن ،عطر دهان بسم الله گلبوی نشاط بخش جان بـسم الله
آرامش انس و جن بود درهمه حال از بوی گلاب گلستان بـسم الله
برتارک آسمان تیره با خط سپید بنوشته بگو با دل و جان بسـم الله
شمس وقمر وزهره و کیوان و زحل چرخند به گرد جان جان بسم الله
یک عمر زصبح نقره تا شام سیاه ذکرم به لب و ورد زبان بسم الله
فرمود که قفـل هر در بسته شود باز ار که بیـاید به میان بسم الله
بخشید به جمله مردگان روح و نشاط عیسی به دم حیات بخش جان بسم الله
در موسـم روح بخش ایام بهار رویید به باغ ارغوان بسـم الله
قمری که ترانه اش زسر هوش برد رمزش بنهفته در نهـان بسم الله
درویش دمادم به لبش ، عارف نیز ذکر همه شب ورد لسان بسم الله
در درگه جانان اگرت راهی نیست بسیار بیـاور به زبان بسم الله
دستم تهی و زراگرم نیست به کف دارم گهری بیش ،چنان بسم الله
پرواز پژوهنده اگر حـاصل شد رمزش به جهان بود همان بسم الله