آخرین مطالب
مقایسه دیدگاه مسیحیت و اسلام در مورد شراب

مقایسه دیدگاه مسیحیت و اسلام در مورد شراب

نظر اسلام

نظر مسیحیت

بسم الله الرحمن الرحیم 

قبل از آنکه شراب را از نظر فقه اسلامی برسی کنیم بهتر است نگاهی به شراب در علم پزشکی بیندازیم.

دانشمندان امراضی را که مشروبات باعث بوجود آمدن آن میشوند بیش ۱۱ قسمت از بدن ذکر کرده اند

امراض معدى – امراض دستگاه تنفس -  گردش خون – امراض قلب -  بیماریهاى عصبى – بیماریهاى مغز ى -بیماریهاى کبد – امراض کلیه – امراض جلدى -  حنجره و دستگاه صوت – امراض مثانه

به عنوان مثال بعد از معده اولین اثر شوم الکل بر کبد ظاهر مى شود، ساده ترین بیمارى کبد از این جهت آن است که سلولهایش کشته مى شوند و در اثر اجتماع سلولهاى مرده از حد معمولى بزرگتر مى گردد و گاه چنان رشد غیر طبیعى پیدا مى کند که شخص را مى کشد. کبد چون مرکز تصفیه بدن است ، سعى مى کند هر نوع سمى که وارد بدن شود دفع نماید الکل را هم که نوعى سم است هر وقت وارد خون شود خارج مى کند ولى وقتى این عمل زیاد ادامه یابد؛ متورم شده و از حد معمول بزرگتر مى شود، صلابتى خارج از حد عادى پیدا مى کند.در این هنگام شخص الکلى در پهلوى راست خود احساس درد و تورم مى کند، در این موقع ممکن است که یرقان یعنى زردى به شخص دست بدهد و تمام بدن حتى سفیدى چشمش مانند زرد چوبه ، زرد شود کبد تمام اشخاص دائم الخمر آغشته به نوعى چربى و مواد کثیف است ، و این نوع مرض به نام سیروز کبد مشهور است.

زیانهاى شراب منحصر به جنبه هاى بهداشتى نیست بلکه از جنبه هاى معنوى و اجتماعى قابل توجه است.

دین مبین اسلام که توسط پیامر رحمت حضرت محمد (ص)  منشرگردید که آخرین دین الهی از سوی خداوند است نیز بیان روشن و قاطعی در این مورد دارد . دین اسلام کامل ترین دین الهی است وتمام جنبه های انسانی مادی و معنی را در نظر دارد و شراب را در چند مرحله در صدر اسلام منع کرد در شبه جزیره عربستان شراب‌خواری یک عادت عمومی بود و مبارزه قطعی و اصولی به زمان نیاز داشت. به همین جهت خداوند در قرآن کریم در چند مرحله حکم قطعی تحریم شراب را بیان فرمود.

در مرحله اول، فرمود:

« شما از خرما و انگور، شراب درست می‌کنید و روزی نیکو نیز به دست می‌آورید سوره نحل آیه ۶۷»  و به این صورت به مسلمانان فهماند که شراب، روزی نیکو نیست.

در مرحله بعد، در سوره بقره آیه ۱۱۶ فرمود:

نفع شراب در برابر مضرات بی‌شمارش اندک است.

سپس نیز در سوره نساء آیه ۴۶ اعلام کرد:

که چون مسکر و شراب، هوشیاری و متانت و هوش و وقار انسان را سلب می‌کند، کسی نباید در حال مستی به نماز بایستد.

و سرانجام در مرحله چهارم تصریح فرمود:

که شراب و قمار و بت‌ها و ازلام (نوعی ابزار بخت آزمایی) پلید و نحس‌اند و باید از تمام آنها اجتناب کرد. با این آیه، حکم قطعی تحریم شراب صادر شد و یکی دیگر از محرمات دین اسلام به صورت صریح و شفاف به مسلمین ابلاغ گردید.

هچنین در جاهای دیگر قرآن داریم:

«و یسالونک عن الخمر و المیسر قل فیهما اثم کبیر »

(از تو درباره شراب و …؟ می‌پرسند. بگو در آنها گناهی بزرگ نهفته)

«انما یرید الشیطان ان یوقع بینکم العداوه و البغضاء فى الخمر و المیسر و یصدکم عن ذکر الله و عن الصلوه فهل انتم منتهون »

(شیطان مى خواهد درمیان شما به وسیله شراب و قمار عداوت ایجاد کند و شما را از ذکر خدا واز نماز بازدارد، آیا – با این همه زیان و فساد و با این نهى اکید- خوددارى خواهید کرد؟ سوره مائده آیه ۹۱)

مردى به على (ع ) گفت:

به نظر شما معصیت شراب خورى از زنا و دزدى بیشتر است ؟ فرمود آرى ، زیرا زناکار ممکن است به همین گناه اکتفا کند، خود را بگناه دیگر آلوده نسازد ولى شراب خوار با آنکه به یک گناه آلوده شده به گناهان دیگرى نیز مانند زنا، دزدى ، آدم کشى و ترک نماز…. آلوده خواهد شد.

از امام پنجم (ع ) علت حرام شدن شراب را سؤ ال کردند آنحضرت اینطور فرمودند:

دائم الخمر مانند بت پرست است شراب برایش رعشه بدن پدید مى آورد، مردانگى و انصاف و مروتش را نابود مى کند تشراب است که که شراب خوار را وادار بر جسارت بر نزدیکان و اقوام و خویشان و خون ریزى و زنا مینماید حتى از زناى با محارم ایمن نمى تواند بود او پس از مستى این کار را بى توجه انجام مى دهد و خلاصه شراب وادار کننده به هر نوع شر و اعمال ضد انسانى است.

بعضى خیال مى کنند اگر مشروبات الکلى کم مصرف شود، مضر که نیست بلکه به حال اعصاب هم مفید است.

ولى اسلام باتوجه به فسادها و مضرات همه جانبه آن یک جرعه بلکه کمتر از یک جرعه آن را حرام و نجس دانسته است و راه سوء استفاده را به روى همه بسته است.

امام هشتم (ع ) از قول پیامبر نقل مى فرماید:

هر نوع آشامیدنى که باعث تغییر عقل شود، کم و زیادش حرام است.

همچنین در جای دیگر مى فرماید: هر کس دختر خود را به شراب خوار بدهد، ارتباط او را با خویش قطع کرده است.

در جامع الاخبار صدوق ، فصل الغیبه ازامام باقر علیه السلام ذکر کرده:

گناهى بدتر از شرب خمر، نیست و شرابخوار، در حال مستى ، نماز واجب را رها و با مادر و خواهر و دخترش همبستر مى شود ؛ زیرا او در آن حال اندیشه خود را از دست داده است.

از پیامبر در کتاب وسائل الشیعه ، ج ۱۷ ، ص ۲۵۰ نقل شده:

کسى که شراب مى نوشد نماز وى تا چهل شبانه روز مقبول نیست و اگر بار دیگر لب به شراب زد باز هم تا چهل شب و اگر بدون توبه  در این اوقات بمیرد، خداوند متعال وى را از خاک فاسد سیراب خواهد ساخت.

حضرت پیغمبر ( ص) فرموده:

بپرهیزید از شراب و هرچه سکرآور است که سکرات کلید جمیع گناهان است.

از این قبیل احادیث در مورد مست کننده ها در فقه اسلامی بسیار زیاد است که خارج از حوصله شما میباشد.

بگذاریدچند جمله هم از نامداران غربی بگوییم.

بتنام انگلیسى در کتاب اصول شرایع مى گوید:

از محاسن دیانت محمد(ص ) این است که تمام مسکرات را حرام کرده است.

ادوارد ویلیام لین  مى گوید:

برخى حرامها در قرآن نامبرده شده که چون بشدت در اخلاق و شرائط اجتماعى مسلمانان تاثیر بدی داشته ، باید اینجا نام برده شود، شراب و هر گونه مسکرى ممنوع گردیده به این معنى که ضررهاى آن خیلى بیش از منافعش مى باشد.

ارنست – رنان  مورخ فرانسوى مى گوید:

دین اسلام پیروان خویش را از بلاهاى از جمله شراب ، خوک و لعاب دهان سک نجات داده است

بی شک خدواند حکیم به بندگان خود و انسان های روی زمین نعمت های بیشمار عطا کرده است . نعمت های بزرگی چون : قدرت علم و دانش , محبت و دوستی , زندگی و آب و هوا و زمین حاصل خیز و …. اما بزرگترین نعمتی که خداوند به انسان ارزانی داشته است و توسط آن اشرف مخلوقات گشته و خداوند در آفرینش انسان به خود بارک الله میگوید نعمت عقل و قوه عقلانیت میباشد . که به سبب این نعمت انسان رب و محبوب خود را میشناسد و باعث تمایز او از دیگر موجودات میگردد .

به راستی اگر این استعداد و و توانایی تفکرو ترقی و رشد روحی و عقلی را از انسان حذف کنیم تفاوتی با حیوانات دارد؟

پس چگونه خداوند که انسان را از هر مادری بیشتر دوست دارد و به او مهربانتر است به چنین ضرری راضی باشد لذا صراحتا انسان را از این عمل منع کرده و برای خاطی و کسی که از دستور سرپیچی کند مجازات تعیین کرده است . حال با خود بیاندیشم که دین اسلام چطور دین جامع و همه جانبه نگری هست و به آن ایمان قلبی بیاوریم . ان شاء الله . آمین

امثال سلیمان ۱:۲۰ (( شراب، استهزاء میکند  و مسکرات   عربده می آورد و هر که به آن فریفته شود حکیم نیست )) 

بسیاری از ایرانیان، مسیحیت را با میگساری و شراب خواری میشناسند. بارها از اطرافیان جملاتی از این دست شنیده ایم که میگویند ( مسیحیان بر سر سفره غذای خود شراب می نوشند ) یا ( مسیحیان نان را که برکت خداوند است با شراب  میخورند و … ) در این مقاله سعی بر آن داریم که آنچه در کتاب مقدس در مورد واژه شراب وجود دارد را توضیح دهم، باشد که عزیزانی که با کتاب مقدس آشنا نیستند، مطالب پرارزش آن را با پیش فرضهای شخصی، اشتباه درک نکنند

نکته اول

اولین نکته ای که لازم است بدان توجه نمود، مفهوم واژه ( شراب ) است ؛ زیرا در تفکر عوام، شراب نوعی نوشیدنی مست کننده که عقل را از بین میبرد، معنا پیدا میکند لیکن این واژه در فرهنگ لغتهای فارسی به معنای مختلفی از جمله مسکرات دلالت میکند؛ پس بسیار ضروریست هرگاه از واژه ( شراب ) سخنی به میان آمد این سوال را پاسخ دهیم که : کدام شراب؟ آیا نوشیدنی که باعث مستی و عیاشی میشود مانند آنچه در ایران به نام ویسکی یا عرق میشناسند یا نوشیدنی گوارا ، مانند آبمیوه های طبیعی که در خواربار فروشی ها یافت میشود؟

تفکیک واژه شراب به شکلی که در بالا توضیح دادم جهت پی بردن به مفهوم عروسی قانا کمک بسیار خواهد نمود زیرا افرادی که با کتاب مقدس آشنایی ندارند هنگامی که انجیل یوحنا باب ۲ را مطالعه مینمایند از خود میپرسند ( چگونه امکان دارد عیسی مسیح ترویج شراب خواری داده باشد؟ نکته کلیدی در معنی واژه ( شراب ) فصل دوم انجیل یوحناست اما قبل از بررسی خود متن، نیاز است که کمی بیشتر در مورد واژه شراب در کتاب مقدس آگاهی کسب نماییم.

نکته دوم

شراب در عهد عتیق

متاسفانه هنگامی که با ترجمه متون روبرو میشویم ناچاریم محدودیتهای خاصی که در ترجمه وجود دارد را نیز بپذیریم . کتاب مقدس فارسی که در دستان ماست نیز ترجمه میباشد. مشکلی که همه مترجمین با آن مواجه اند این است که گاهی در زبان مقصد ،معادل واژه مبدا یافت نمیشود و یا بطور کلی نمیتواند مفهوم کاملا دقیقی از واژه مبدا را در خود جای دهد.

برای کلمه شراب که در کتاب مقدس فارسی حدود ۱۵۰ بار با آن مواجه میشویم  دو کلمه در زبان اصلی عهد عتیق وجود دارد. واژه اول Yayin  است که  بر نوشیدنی تخمیرشده و تخمیر نشده دلالت دارد.

نمونه ای که در مورد نتایج ناگوار yayin ( مسکرات ) در عهد عتیق مذکور گردیده است از قرار زیر میباشد:

امثال ۳۰:۲۳ – ۳۱ (( به شراب نگاه مکن وقتی که سرخ فام است،حینی که حباب های خود را در جام ظاهر میسازد و به ملایمت فرو میرود اما در آخر مثل مار خواهد گزید و مانند افعی نیش خواهد زد ))

اکنون تصور کنید از مفاهیم مختلفی که با عنوان شراب در کتاب مقدس وجود دارد مواجه شوید و از آنها بی خبر باشید در مورد مراثی ارمیا ۱۲:۲ چه خواهید اندیشید؟ ( و به مادران خویش میگویند: گندم و شراب کجا است؟زیرا که مثل مجروحان در کوچه های شهر بیهوش میگردند و … )

در آیه بالا از شراب به مفهوم نوشیدنی یا شربتی گوارا صحبت شده است لیکن به دلیل همان محدودیتی که در بالا توضیح دادم، تشابه واژهای مراثی و امثال باعث بروز سردرگمی خوانندگان کتاب مقدس میشود- مخصوصا اگر نوشیدن شراب را طبق تعالیم مذهبی خود حرام و نجس بدانند!-

واژه دیگری که در عهد عتیق موجود است و ، واژه Tirosh میباشد، البته در ترجمه فارسی کتاب مقدس گهگاهی Tirosh به شیره ترجمه شده است ، مانند اشعیاء ۸:۶۵ (( خداوند چنین میگوید: چنانکه شیره در خوشه یافت میشود…) متخصصین کتاب مقدس معتقدند که واژه Tirosh در بیشتر موارد به نوشیدنی تخمیر شده اشاره دارد مانند اول سموئیل ۱۵:۱ ( و حنا در جواب گفت: نی آقایم،بلکه زن شکسته روح هستم و شراب و مسکرات ننوشیده ام … )

نکته سوم

تعلیمی که کتاب مقدس در مورد نوشیدنیهای تخمیر شده میدهد را باید در شرایط مختلف مورد قضاوت قرار داد. بر کسی پوشیده نیست که تمامی برکاتی که در زمین وجود دارد از خداوند که خالق آنهاست برای خیریت انسان، سر چشمه گرفته است لیکن انسان با استفاده نادرست از برکات خداوند، میتواند بجای جاری ساختن برکت خداوند به وسیله برکاتش در زندگی، از همان برکات استفاده نماید و باعث بروز فاجعه گردد. نیرویی که در انرژی هسته ای و موادی که در انواع مخدرها وجود دارد میتوان به عنوان مثال بیان نمود.

نیروی هسته ای به خودی خود، یک انرژی میباشد که مواد اولیه آن را از طبیعت استخراج میکنند و نحوه استفاده از این منبع خدادادی است که مفید یا مضر بودن این نیرو را تعیین میکند؛ و این واقعیت در مورد مواد مخدر هم مصداق دارد زیرا گاهی برای اشخاصی که به بیماری سختی مبتلا هستند، با اجازه پزشک مرفین تزریق میشود.

با توجه به توضیح بالا، خداوند در کلامش خطاب به اشخاصی که نذیره نام دارند – به زبان ساده، نذیرها اشخاصی هستند که زندگی خود را وقف خداوند میکنند – میگوید: بنی اسرائیل را خطاب کرده،به ایشان بگو: چون مرد یا زن نذر خاص، یعنی نذر نذیره بکند و خود را برای خداوند تخصیص نماید،آنگاه شراب و مسکرات ننوشد و هیچ عصیر انگور ننوشد و انگور تازه یا خشک نخورد ( اعداد ۲:۶ – ۳ )

خداوند خطاب به طبقه کاهنان که وظیفه در کتاب لاویان ۹:۱۰ خداوند به هارون و نسل او که طبقه کهانت را دارا بودند در مورد نوشیدنی تخمیر شده چنین تعلیم میدهد ( و خداوند هارون را خطاب کرده گفت:تو و پسرانت با تو چون به خیمه اجتماع داخل شوید، شراب و مسکری منوشید مبادا بمیرید این است فرضیه ابدی در نسلهای شما ) . آیا تعیین حکم مرگ برای کاهنانی که حکم خداوند  را اطاعت نکنند سخت گیری است؟ خیر زیرا در آیه ۱۰ خداوند دلیل این حکم را چنین اعلام میدارد: ( و تا در میان مقدس و غیر مقدس و نجس و طاهر تمیز دهید ) زیرا وظیفه کاهن سخن گفتن از جانب انسان به خداوند است و میتوان او را واسطه بین خدای مقدس و انسان نامید.

سلیمان نبی، به شخصی که از حکمت بالای الاهی برخوردار بوده است شهره میباشد و در کتاب امثال ۲۹:۲۳ – ۳۰ که به او نسبت داده میشود چنین میگوید : (  وای از آن کیست و شقاوت از آن که؟ و نزاعها از آن کدام؟ و زاری از آن کیست؟ و جراحتهای بی سبب از آن که ؟ و سرخی چشمان از آن کدام؟ آنانی را است که شراب مدام مینمایند، و برای چشیدن شراب ممزوج داخل میشوند ) به وضوح میبینیم که تمامی اعمال ناپسندی که در حین مستی میتواند برای افراد رخ دهد را سلیمان نام میبرد؛ و میگوید که تمامی این اتفاقات برای شخصی که دائم الخمر است خواهد افتاد.

نکته چهارم

شراب برای معاصران انبیاء عهد عتیق نشانه ای از برکت خداوند میباشد. در اشعیاء باب ۵۵ خداوند نوید روزهای آرام را به قوم میدهد و در آیه ۱ به این شکل آن را به تصویر میکشد ( ای جمیع تشنگان نزد آبها بیایید و همه شما که نقره ندارید بیایید بخرید و بخورید. بیایید و شراب و شیر را بی نقره و بی قیمت بخرید ) در زمان اشعیاء نبی، قوم خدا که کشاورزی یکی از راههای امرار معاش قوم بود؛ وجود شراب به موجودیت و فراوانی محصول انگور بستگی داشت ؛ وقتی خداوند میخواهد قوم را به سبب کثرت گناهانش به داوری بخواند در اشعیاء ۱۱:۲۴ چنین میگوید ( و غوغایی برای شراب در کوچه ها است.هرگونه شادمانی تاریک گردیده و سرور زمین رفع شده است) . چون وجود شراب به محصول انگور وابسته بود و محصول زمین هم به برکت خداوند مرتبت است لهذا خداوند داوری خود را به شکل نبود شراب برای خود اعلام میکند.

نکته پنجم

عروسی قانا

انجیل یوحنا را میتوان به دوشکل تقسیم بندی نمود. بابهای ۱-۱۲ را بابهای ” نشانه” و ۱۳-۲۱ را بابهای ” شکوه ” نامید.

در عروسی قانا ما در آغاز روایت یوحنا از نشانه های عیسی مسیح میباشیم و همانطور که آیه ۱۱ صریح تعلیم میدهد که ( و این ابتدای معجزاتی – نشانه – است که از عیسی در قانای جلیل صادر گشت … ) همانطور که قبلا توضیح دادم از آن رو که کتاب مقدس فارسی، ترجمه شده از زبانهای دیگرند و در ترجمه نیز مشکلاتی میتواند وجود داشته باشد یکی از آنها در آیه ۱۱ میباشد زیرا مناسبتر آن است که به جای کلمه ( معجزه ) کلمه ( نشانه ) به کار گرفته شود.

البته عمل تبدیلی که صورت گرفت را نیز میتوان در گروه معجزات قرار داد لیکن این روایت در انجیل یوحنا به دلیل نشان دادن معجزات ، مثلا مانند انجیل مرقس که فراوان به معجزات پرداخته است ، قرار داده نشده بلکه یوحنا ، این روایت را با متن کوتاهی که شامل ۱۱ آیه میباشد تشریح میکند.

یوحنا به زیبایی نشان میدهد که تمامی موجودیت و سرشت ما به وسیله مسیح میتواند تغییر اساسی پیدا کند. همانطور که آب، با داشتن تفاوت شیمیایی با شراب، به وسیله خداوند تبدیل میپذیرد، شخص گناهکار نیز میتواند با ورود به اعماق انجیل، سرشت خود را به وسیله مسیح، تغییر دهد.

با توجه به انجیل متی که تعالیم رهبران دینی یهود را میتوانیم در آن ببینیم و توسط آیه ۱۹ از باب ۱۱ این انجیل میتوانیم بفهمیم که مستی و میگساری، در بین یهودیان دیندار عمل پسندیده ای نبوده است و دوما دوری جستن زاهدانه از آن نیز تعجب آور بوده است زیرا که جهان و پری آن از آن خداوند است – اول قرنتیان ۲۶:۱۰ – بریدگی اعضا بدن و بیماریهای مختلف در تمامی اعصار برای بشر وجود دارد؛بدین شکل در عهد عتیق از شراب به عنوان نوعی ماده ضدعفونی کننده و یا دارویی جهت درمان امراض استفاده میشده است. برای نمونه میتوانید به انجیل لوقا باب ۱۰ آیات ۳۰-۳۴ مراجعه نمایید.

در عصری که ما زندگی میکنیم بدلیل پیشرفتهایی که در علوم مختلف حاصل شده است، منطقی نمیباشد اگر شخصی یافت شود که آشامیدن مسکرات را به دلیل تسکین امراض بدنی و یا هر بهانه دیگری انجام دهد! همانطور که میدانید هم اکنون کارخانجاتی در حال تولید الکل جهت استفاده پزشکی میباشند ( الکلی که توسط این کارخانجات تولید میشود را بارها مشاهده نموده ام که جوانان بجای مشروبات الکلی استعمال مینمایند ) که این خود دلیلی بر استفاده شراب به عنوان دارو در دوران کتاب مقدس میباشد . گاهی شنیده ام که برای عده ای، اول تیموتائوس ۲۳:۵ مورد سوءتعبیر قرار میگیرد و آن را مجوزی برای میگساری میپندارند. لیکن در آنجا، پولس در نامه ای شخصی که برای تیموتائوس مینویسد اولا اشاره میکند که به مقدار کم میل فرماید دوما دلیل آن را ضعفهای بدنی عنوان میکند که در عصر انفجار اطلاعات، راههای دیگری برای درمان بیماری وجود دارد و شخص خداترس همیشه این آیه را به خاطر داشته باشد که کلام در غزل غزلها ۲:۱ میفرماید:

محبت تو از شراب نیکوتر است

 

مطالب مرتبط:

اصل مقاله شراب از دیدگاه مسیحیت

اصل مقاله شراب از دیدگاه اسلام

balatarin cloob Donbaler Donbaleh LinkPad Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious
balatarin cloob Donbaler Donbaleh LinkPad Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious
نقد و بررسی ادیان و فرقه های ضاله

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>