ظاء

اسم من «ظاء» است. من هم در فارسی مانند «زاء» خوانده می شوم. اما در عربی همانند «ذال» از بر خورد نوک زبان با دندانهای پیشین بالا تلفظ می گردم. برای اینکه ما دو حرف از یکدیگر شناخته شویم،در هنگام تلفظ من انتهای زبان به طرف سقف دهان متمایل می شود و دهان نیز تقریباً بصورت عمودی در می آید که این کار باعث می شود درشت و پر خوانده شوم و تلفظ دوستم «ذال» به شکلی است که دهان تقریباً به صورت افقی باز می شود و باعث نازک و رقیق تلفظ شدن او می گردد.

تمرینها:

۱٫ ابتدا مرا از زبان استاد بشنوید.

ظَاء ـ ظَاء ـ ظَاء

اَظْ ـ اَظْ ـ اَظْ

۲٫و حالا می توانید مرا در تمرین زیر با دقت بخوانید:

ظَ ـ ظَا ـ اَظْ ـ ظَا ـ اَظَّ

اَظَّ ـ اِظَّ ـ اُظُّ

۳٫ و حالا ابتدا تلفظ صحیح من و زاء را از زبان استاد بشنوید:

۴٫ و حالا شما کلمات فوق را به طور صحیح تلفظ کنید:

(ظَلَّ ـ زَلَّ)           (نَظَرَ ـ نَزَرَ)           (ناظِرَةٌ ـ نازِرَةٌ)

۵٫ در کلمات زیر سه حرف (ظ ـ ذ ـ ز) را تمرین کنید.

(ظَلَّ ـ ذَلَّ ـ زَلَّ)           (نَظَرَ ـ نَذَرَ ـ نَزَرَ)           (ناظِرَةٌ ـ ناذِرَةٌ ـ نازِرَةٌ)

۶٫ و حالا در این تمرین حرف ظاء را با دقت تمام در کلمات قرآنی زیر می آموزیم:

الظن ـ عظیم ـ ظهرک ـ ظاهراً ـ ظلمات ـ ظهورکم ـ اظلم ـ تظاهرون ـ الظانین بالله ـ ظلام ـ مظلوماً ـ ظلا ـ اظفرکم ـ ظلموا ـ فنظل ـ حفیظ ـ کاظمین ـ ظلا ظلیلا ـ یحی العظام ـ لاتظلمون و لاتظلمون.

۷٫ دوستان گرامی تا بحال دو حرف از حروف عربی را بخوبی فرا گرفتید.

اکنون با هم آیات یکم تا آخر سوره «قلم» را می خوانیم ضمن دقت در روخوانی صحیح کلمات و آیات و سعی در تند خوانی و روانخوانی، دو حرف (ذال و ظاء ) را بطرز صحیح تلفظ می کنیم.

امام صادق (ع) فرمود:

درجات بهشت با عدد آیات قرآن مساوی است. و روز قیامت به قاری گفته می شود: بخوان و بالا برو و او هر آیه که می خواند، یک درجه بالا می رود.

مطالب مرتبط :

• آموزش روانخوانی – درس نهم واو (بخش آخر)
• آموزش روانخوانی – درس هشتم ضاد
• آموزش روانخوانی – درس هفتم صاد
• آموزش روانخوانی – درس ششم ثاء
• آموزش روانخوانی – درس پنجم حاء

آموزش, آموزش روانخوانی, آموزش روانخوانی - درس دوم : ظاء, آموزش ظاء, روانخوانی