آیةاللّه شهید مطهرى نقل کرده است: مرحوم آقا سید محمدباقر قزوینى که یکى از علماى قم بوده است، مى‌گفت: ما در درس مرحوم آخوند خراسانى بودیم که در حوزه درسش ۱۲۰۰ نفرشرکت مى‌کردند که شاید ۵۰۰ نفرشان مجتهد بودند و مرحوم آخوند صداى رسایى داشت که بدون بلندگو فضاى مسجد را پر مى‌کرد، یک شاگرد اگر مى‌خواست اعتراض (و اشکال) کند بلند مى‌شد تا بتواند حرفش را به استاد برساند.
یک‌وقت مرحوم آیةاللّه بروجردى بلند شد و به حرف استاد اعتراض کرد، مرحوم آخوند گفت: یک‌بار دیگر بگو، بار دیگر گفت، آخوند فهمید که درست مى‌گوید و ایرادش وارد است، گفت: الحمدللّه نمردم و از شاگرد خودم استفاده کردم. ‌ ‌

منبع: مردان علم در میدان عمل

مطالب مرتبط :

• حکایت امر به معروف و نهی از منکر
• حکایت از سر سیری
• حضور امام کاظم‌ (ع) در تشییع جنازه یک زن فقیر
• حکایت توکل بر خدا
• حکایت ارزش انفاق قبل و پس از مرگ

اخوند خراسانی, بروجردی, تواضع آخوند خراسانى, سید محمد باقر قزوینی, شهید مطهری