زندگی نامه حجت الاسلام کمالی دزفولی

پایگاه فرهنگی ، مذهبی شیعه ها - زندگی نامه حجت الاسلام کمالی دزفولی

حضرت حجت الاسلام و المسلمین استاد حاج سید علی کمالی دزفولی یکی از قرآن پژوهان سترگ معاصر بود. فقید سعید در سال ۱۲۹۲ ش در دزفول در بیت علم و فضیلت زاده شد. پدرش مرحوم حجة الاسلام سید رضی الدین محمدرضا ( ۱۳۱۱- ۱۳۳۷ ق ) از آیت الله سید محمد فیروزآبادی اجازه داشت و از آثارش ارجوزه حدیث کسا و دو ارجوزه در صرف و نحو عربی و کشکول است و او هم فرزند عارف مشهور سید حسین ظهیرالاسلام دزفولی ( ۱۲۷۴- ۱۳۳۷ ق ) است ( رک : خاندان سادات گوشه ، ص ۲۷۷ – ۲۸۰ ).
مرحوم استاد کمالی تحصیلات دوره دبستان و متوسطه را در دزفول و اهواز گذرانید و پس از آن به تهران آمد و از دانشکده معقول و منقول، موفق به اخذ لیسانس شد . با درگذشت عمویش سید صدرالدین ظهیرالاسلام، کارهای خانواده ای بزرگ بر عهده او نهاده شد، اما از کوشش های دینی و اجتماعی دست بر نداشت و با ایراد سخنرانی های فراوان در اهواز و دزفول به بیداری مردم پرداخت . او در مهرماه ۱۳۲۹ ش به تهران آمد و به تألیف و تدریس پرداخت و در ماه مبارک رمضان به اهواز می رفت و در مسجد جامع به ایراد سخن می پرداخت . از سال ۱۳۴۸ ش به بعد با تشویق و ترغیب مرحوم استاد محمد کاظم معزی دزفولی یکسره به فعالیت های قرآنی پرداخت و آثار سودمندی از خویش به یادگار نهاد . قریحه شعری صاف و روانی داشت و اشعار فراوان سرود ، اما بدان دلبستگی نشان نداد و آثار علمی دیگر نگاشت . او در ۲۹ اسفند ماه ۱۳۸۳ ش در ۹۱ سالگی در زادگاهش درگذشت و در همان جا مدفون شد . کتاب هایش عبارتند از :
قانون تفسیر ( ۳ جلد ) ؛ تاریخ تفسیر ؛ قرآن ، ثقل اکبر ؛ قرآن و جامعه شناسی ؛ قرآن و مبارزات ؛ قرآن و دستورات ؛ قرآن و مقام زن ؛ شناخت قرآن ؛ خاتم النبیین ؛ جاء الحق ( رد کتاب ۲۳ سال ) ؛ عترت ، ثقل کبیر ؛ همزیستی و معاشرت در اسلام ( تلخیص و ترجمه ۴ جلد بحارالانوار ) ؛ عرفان و سلوک اسلامی ؛ خردافزا ( حوادث تاریخی ) ؛ جنایات دو ساله ی دکتر بقایی در دزفول ( وقایع حزب زحمتکشان ) ؛ ارمغان ربیع ( شعر ) ؛ عزیز و نگار ( داستان منظوم ) ؛ هر که می خواهد بخواند ( نقد ملایان شوشتر بخوانند ) .
و تألیفات غیر چاپی اش هم عبارتند از : تفسیر قرآن برای همه ( ۶ ج ) ؛ سیمای دزفول ؛ لغات دزفولی ؛ امثال دزفولی ؛ منتخب تاریخ تمدن ویل دورانت ؛ واژه های معرب ؛ چهره مولوی در آیینه ی مثنوی ؛ حافظ در آیینه سخنش ( ر. ک : خاندان سادات گوشه ، ص ۲۸۰-۲۸۲) .


مطالب مرتبط :


برچسب مطلب

,