مرحوم قطب الدین راوندی روایت کرده است که روزی از امام جعفر صادق (علیه السلام)سؤال کردند: روزگار خود را چگونه سپری می نمایی؟
حضرت در جواب فرمود: عمر خویش را بر چهار پایه و رکن اساسی سپری می کنم:
۱- می دانم آنچه که روزی برای من مقدر شده است، به من خواهد رسید و نصیب دیگری نمی گردد.
۲- می دانم دارای وظایف و مسئولیت هایی هستم، که غیر از خودم کسی توان انجام آنها را ندارد.
۳- می دانم مرگ مرا درمی یابد و ناگهان بدون خبر قبلی مرا می رباید؛ پس باید هر لحظه آماده مرگ باشم.
۴- و می دانم خدای متعال بر تمام امور و حالات من آگاه و شاهد است و باید مواظب اعمال و حرکات خود باشم. (۱)

مطالب مرتبط :

• حکایت امر به معروف و نهی از منکر
• حکایت از سر سیری
• حضور امام کاظم‌ (ع) در تشییع جنازه یک زن فقیر
• حکایت توکل بر خدا
• حکایت ارزش انفاق قبل و پس از مرگ

حکایت, داستان, داستان قرانی, درس هاي زندگي, زندگی